تبليغاتX
تـــــلا وت ا شـک
 

تـــــقــدیم بــه مــحــبــوب نـازم کـه مــیـــــــــپــرســــتـــمــــــــــش

 

قدم ها ت بـالای چشمانم

 

عــروس حجلهء بختـی در آرزوهـایــم

صـفای  طیـنت پاکـی  بــه رازدنیایــم

 

محبـت کــــه در آغــوش عشق میجستم

نـویــد فـتـح شــدی رازورمــزرویــایــم

 

خــدای را بــه کدامین زبان سخن گویم

بـــه لای لای مـحـبـت، نـویـد مـا وایم!

 

فکندی ام تودرامواج مست ساحل ذوق

زبــوس لذت گـــرداب غـــرق در یایم

 

فسون دهــــر ومکاره گان براه من اند

عبث دو حــلقهء زنجیر بســته در پایـم

 

نجـات میدهــی ام دلــــبری وفـــا دارم

تو مــــهر ولطف ومحـبت امید فر دایم

 

پرستمت چـــو خدا دوست دارمت جانم

بدر گـهء دیگـری مــــــن جبین نمیسایم

 

بهشت لـــذت آغـــوش را کنار تـــویی

بــه آب کو ثر وساقی کجاست پر وایم

 

(ســرم خوش است وبه بانگ بلند میگویم)

عـــزیز هــمسر زیبای مـــن دل آرایم

 

ســـــرم  فدات تنم فرش رات محبوبم

قـــــدم گــــذاشته ای بر دوچـشم بینایم

 

روز پنجشنبه شهر تامپره

کشور فنلاند حضرت ظریفی

لينك ثابت نوشته شده در 2009/10/22ساعت 3:46 بعد از ظهر توسط حــضــرت ظـر یــفــی |

آنگاهی که عشق آغاز گر زندگیست شعر جوانه میزند.

 تازه سرو دم تقدیم  پاک بازانیکه  با باور مندیها به پای هم جان می سپارند.

امانت

 

سـحــر گاهــی نـــوای عــشـق  پـیـــدا

بــســاط  زنــدگــانــی  شـــد  مـهــیــــا

 

بــه عاشــق امـتـحـانـی  در نـظر بــود

کـــــه امــیــد وصـالــش بهــره ور بود

 

پـــــری روی نـکــو انـدیـــش و گلـفـام

گرفت ازدست محبوبی خـــــوش انـعام

 

سخـــن دوســت عزیزم زین قراراسـت

محبــت عـشـق وامــیـد انتظــار اســـت

 

خوش عـاشـق گفت با محبوب این راز

کـــــه دارم یــک امـانـت مــیــدمـت باز

 

نــگاهـــش مــیــتــوانـی از مـصــیبت؟

کـه، تـا بـاشــم بـه امـیــد تــو را حت!

 

(پریروزین سخن قدری دودل زیست)

امانـت... درحقـیقت مطلب ازچیست!؟

 

بـدو گــفــتا:... کـه  یـار جا ودانـــــم!

زعـمـر خـویــش بــاشــد ســر گـرانم

 

و مـرگ حـق اسـت، یکروزی بمیـرم

امـا نـــت را چگــونـه از تـــو گیــرم؟

 

هـمـیــدانــم ،  کــه در روز قـیـامـــت

بــگـیــری دامـنـم  ،  گـردم مــلامــت

 

نــمـیــدانــم نـــگـاهــش مـیـتـوانـــم!؟

ویــا شـایـد، زمـــان نـدهــد امــانـــم

 

که  گـفـتـه از توومن؟ جـان شیرین!

نـگه میـدارمــش بـا ذوق وتـمـکـیـن

 

دل عـاشــق که انـدر جـســتجــو بود

پـذ یــرشهـا ،  زمحبــوبش نکـو بود

 

بـگـفـتـا قول تـو، شـرط  مهـیـاسـت

امـانـت نــیــز در نــزد تـو زیـبـاسـت

 

بـگو آیـا نــگاهــش مــیــتــــوانـــــی

ومـــن را ، نـیــز نــبـود  زند گـانـــی

 

بــده قــولـم ! ومحـبـوبــش نگـه دار

کــه تـا گــیــرم زنــزدت بـعد اظـهـار

 

پــریــرو گـفــــت : آری نـا زنــیـنــم

تــویـــی در جـــمـله عالـم بـهتـریــنم

 

امـــانــت را حــفـاظــت مـیــتوانـــــم

ســپارش،  بــهـر مـن آرام جـانــم!

 

بگـفـت:محبـوب بامحـبوبهء خویش

رهانـیـدی مرا، از قیـد تــشــویـــش

 

بـه زیــر آســمـان پــهـن طــبّّیـعــت

مراست خوش گوهری بانازونعمت

 

بـهـایش برتر است از جان شـیرین

نباشـــد مثـل او در چـیـن وما چیـن

 

سـپـارم مـر تـرا، خـوبـش نگـه دار

نــدارم بــیش ازین  نـزد تو اظـهـار

 

امــانــت خود تـویی وی نـا زنـیـنـم

عـزیـــزم ، دلــربایــم بـهتـریـــنــــم

 

تــرا بــهــر خــودت من  میسـپـارم

امـانــت هــم تــویــی، قـلب فگــارم

 

بـرای خــویــشـتن خودرا نگـهـدار

کــه تـا باهم رسـیم، ایـنست اسـرار

 

دو تــن آغــوش هـا را بـاز کـردنـد

نــوای زنـــدگـا نـی ســــاز کــردنـد

 

لـبـان بـا بـوسه بــازیـهـا نکو شــد

فـضــای عـــا شــقانـه جستجو شـد

 

ازان پس زنـدگـی رنگ  دگر یــافت

به تار وپـود عاشـق جامه مـیبـافـت

 

وفـا وعـــهـد وپــیــمـان ومـحـــبـــت

عــزیزم ! جــان من!ختم است صحبت

 

 

ساعت دو وچهل دقیقهء شب جمعه

شهر تامـپـره کشور فـنـلاند حضرت ظریفی

لينك ثابت نوشته شده در 2009/10/15ساعت 9:36 بعد از ظهر توسط حــضــرت ظـر یــفــی |

تـقـدیـم بـه عــزیز دلـم کـه دوسـتــش دارم وبــه آغــوشــم گــرفـتـه اســت

صفای صبح وتمنای عاشقانه تویی

نوای قـلـب مـرا بهـترین ترانه تویی


قـسـم به جـاه وجـلال مـحـبـتت یارم

(بـرای زیـسـتنم بهترین بهانه تویی)


کـلـیـد رمـز مـحـبت صـفای احساسی

امـیـد گـنـجهء احساس را خزانه تویی


به برگرفته ای ام دربرم چوجان شده ای

عــبادت سحـرم !حـر مـت شـبـانــه تـوای


جـنـون دشـت مـرا رمز وراز هوشیاریست

قـطـار مـحـمـل عـــشــــقـی بـدل فـسـانه تویی


هـدف بـه مـصـرع بـا ور نـوید عـشــق منی

بـزیب ایـن غــزلم نـا زنـیـن نـشــانــه تـویـی


زدســت خـضـر مـن آب حـیـات کـی گــیــرم

خــدای زنـــد گـی ام عـمــر جـا ودانـه تــویـی

حضرت ظریفی شهر تامپره کشور فنلاند یکشنبه11/10/2009

لينك ثابت نوشته شده در 2009/10/11ساعت 10:8 قبل از ظهر توسط حــضــرت ظـر یــفــی |

هزار دل شکند تا یکی درست کند           فلک سلیقهء شاگرد شیشه گر دارد

امروز نا گهان،

به صبح کاذب غربت نوای لانه شدم      سرود گشتم ویاد ترا ترانه شدم

هنوز چشم تو در خواب فتنهء ایام         نگاه زمزمه هارا دمی بهانه شدم

با نوشتن این دوبیتی اندیشه رسیدن به وصال محبوبم که دوستش دارم در من

شور وغوغایی بر پابود انتر نت را گشودم و مونیتور شیشه ای مونس تنهایی

هایم شد.

رباعی ها  در غزل با رقص واژه ها غوطه میزدند ولحظاتی چشمم

پیام های اشکم را به تلاوت نشستند.

پیام های خصوصی بیشتر از پیام های آشکار، منتظر بودم وپیام میخواندم  اشک

ها و اندوه جانکاهی قلبم را می آزرد چشمم به پیام دوست عزیزم آقای استالیفی

http://estalfi.blogfa.com/ افتاد اندوه جانکاه دیگری قلبم را بیشتر می آزرد

خبر مرگ مهاجر هموطنم در غربت سرای ایران برادر  دوست عزیزم  آقای

استالیفی .

جملات غم انگیزی از مرگ برادر شانرا خواندم وبعد اعلان فا تحه را

از انجمن افغانها در کشوراطریش. بیاد این شدم که شادیهارا میتوان فرا موش کرد

اما غم هارا هر گز.

بدینوسیله خواستم با غم شریکی  در گذشت برادر هموطنم را

ازین طریق برای شان تسلیت گو باشم. حضرت ظریفی شهر تامپره کشور فنلاند.

لينك ثابت نوشته شده در 2009/10/4ساعت 9:24 قبل از ظهر توسط حــضــرت ظـر یــفــی |

لينك ثابت نوشته شده در 2009/9/30ساعت 2:6 قبل از ظهر توسط حــضــرت ظـر یــفــی

نا مه به دوست

سلام ای دوسـت وی فـصل بــهاری

اگـــــر خـارم اگـر کل دوســت داری

بـه فـهــم ایـن محـبـت هـا ضـیـا ای

طـلـوع صـبـحــی وصــوت قـــنـاری

 

بــه تجــلیل  وفــــراغـــت انتــظارم

عـــزیـز دل تـــوهســـتی یـــاد گارم

اگــر آنــجــا بــیایـــم یــــا نـــیـایـــم

تـرا مـــن ازدل وجـان دوسـت دارم

 

پیامـــت نا زنین رنگین وزیـباست

کلامـت ناله هــــای نا شــکـیباسـت

اگــر دو رم بـــه آغـــوشم نـگه دار

کــه در تو بــوی گلهای دل آراست

 

عــزیز مـــن دلـــت فصل بهاریست

چــو ابر آســـمان در بـیـقراریســت

بـه باران نگاهـــم یــک نـــظـر کـن

بیــادت بر رخــــم سـیلاب جاریست

 

بــــرای  رفـتــن پـغــما ن هــــلاکـم

بزیـر سـایـه هــــای بــرگ تــا کــم

همیشه بـــا تـــوام دســت وبگـردن

کـــــه غـرق وغوطه  اندر آب پاکم

 

سرت را دوسـت دارم روی شـانه

مــرو جایی خـراب است این زمانه

در آغــوشـت  مـیـان بـســتـر آیـــم

لـب پــر خـنـده مـیـخـوانـیم ترانـــه

 

بــــدام خــستــگـی هـــایـت اسیـرم

نپـنداری زبـــــون و زار و پـــیـرم

مــــشو دلتنگ محبـــــوبم عــزیزم

همـــی خـواهـم که در پایـت بمیرم

 

تــــرا در زنـد گانـــی دوسـت دارم

بـدان بـــــرنامـه ریـــزی بیـقـرارم

خـدارا شـاکــرم تــــا باتــو هـسـتم

بیاد بــوسه هـــــا در  انتــــظــارم

 

مــــرا بوســـیدی ورفـتی ز پیشم

نسنجیدی حســـــاب قلــــب ریشم

تپید م تا ســـــحر در بستر خـــود

عــــزیزم دلبرم بـردی ز خــویشم


شب دوشنبه مورخ 28/9/2009 حضرت ظریفی

لينك ثابت نوشته شده در 2009/9/28ساعت 0:59 قبل از ظهر توسط حــضــرت ظـر یــفــی |