تبليغاتX
تـــــلا وت ا شـک - مــــــــذ هــــــــــب زنـــده دلان
 

خوش زتو وام کـنم تا لب خاموش دگر

زان سخن ها که مراداده شبی نوش دگر

آنچه خواندم به تمنای طرب در صف دل

خوش، شدم ازپـی آغوش تو مدهوش دگر

دشمنی، کـینه، عـداوت، هـمه نا بود شوند

در تـــبـسـم به تـمــا شـای هـم آغـوش دگر

مـذ هـب زنـده دلان حـر مت اهل قلم است

ای جـفـا پـیـشـه مــشـو خار به گلـپوش دگر

معـذرت از چـه بـخـواهم که خطا کار نی ام

و مـرا نــیـســت تـقـاضــای خــطا پـوش دگر

باادب، حر مـتـت!  ای دوسـت پـیـامم اینـست

ره بُری کـس  مــشـو ، و هــمـدم پـا پـوش دگر

مانــخـواهــیم  بـه کــس زخـــم زبـانــی بـاشـیـم

تا بــه غــم غــرق شــود بـاز ســیـه پــوش دگـــر

بـا تــوام تـا دم مـــردن وبــــــــدان خـــــر سـنـدم

گــــو کــــه هر چــنــــد شـوم بـاز فـرا موش دگر

ز رخـــــت بــوســــه ربـایــم بـه صـد آغـوش وفا

خـار چــشــمــیــم بـــد شـــمـن که شــود گوش دگر

 ساعت ۲۰/۱۵ بعد از ظهر روزسه شنبه شهر تامپره کشور فنلاند

لينك ثابت نوشته شده در 2009/5/19ساعت 3:34 بعد از ظهر توسط حــضــرت ظـر یــفــی |